:)

به باران ها تنت را می فروشی؟

بهار دامنت را می فروشی؟

به گنجشکان شهر آهن و دود

گل پیراهنت را می فروشی؟

فغان که دهر به من پر نداده چون شاهین...

اوایل گل سرخ است و انتهای بهار                              نشسته ام سر سنگی کنار یک دیوار

نشسته  ام به بلندی و پیش چشمم باز                   به هر کجا که کند چشم کار ، چشم انداز

فتاده بر سر من فکر های دور و دراز                           بر آن سرم که کنم سوی آسمان پرواز

                                      فغان که دهر به من پر نداده چون شاهین